به بهانه روشن شدن نخستین چراغ

 

15578414_1321666331208278_8046994601590343984_n

دوستان ارجمندم سیاوش صفاریان‌پور و پژمان نوروزی، با همتی بلند و عزمی استوار، گامی دشوار در راه قدردانی از پیشگامان و فعالان ترویج علم این سرزمین برداشته‌اند.
در دنیای امروزین ما که کمتر پیش می‌آید کسانی بدون نفعی شخصی دست به کاری بزرگ بزنند، آنان دلیرانه گام در راهی دشوار نهاده‌اند.
جایزه ترویج علم چراغ، که پژمان و سیاوش آن را بنا نهاده‌اند، تلاشی ارزشمند است. آن‌ها نه حمایتی دارند، نه بودجه‌ای و نه این دشواری چیزی بر کارنامه و کارشان می‌افزاید.
تا جایی که خبر دارم، ایشان بیش از یک سال است که در تدارک این جایزه‌اند و البته که هدف اصلی معرفی و تشکر از کسانی است که عمر و انرژی خود را در راه توسعه علم و روش‌های علمی در جامعه سپری می‌کنند.
بیش زا یک سال است که این دوستان در حال رایزنی و مشاوره و طراحی این داستان ساده هستند. زمانی که می‌تواسنتند به هر کرای اختصاص دهند و نفعی برای خود به همراه آورند، را صرف خدمتی بی مزد و منت کرده‌اند. قدمشان استوار و چراغشان روشن.
البته که ارزش هر تقدیری نه فقط بر گُرده تقدیرکنندگان که به آنانی وابسته است که مورد قدردانی قرار می‌گیرند و چه مبارک انتخابی در نخستین روشنایی چراغ.
دوستان بانی چراغ در نخستین دوره معرفی برگزیدگان خود، دست انتخابی شایسته انجام داده‌اند. چه کسی است که با دنیای علم و ترویج علم ایران آشنایی داشته باشد و نامی از چهره مهربان و شورمند توسعه علم این کشور، دکتر محمد باقری نشنیده باشد. مردی که همیشه با لبی خندان، آغوشی گشاده، خردی ژرف و گنجینه دانشی بی ‌مانند، مرجع علاقه‌مندان علم ایران بوده است.
مورخی آگاه که داستان ما و سرزمین ما را به نیکی می‌داند و دل در گرو آینده دارد.
دکتر مجید میرزاوزیری که برگزیده بخش دانشگر مروج است را سال‌های طولانی است که می‌شناسم. او یکی از نخستین استادان من در دانشکده ریاضیات دانشگاه فردوسی مشهد بود. جمله معروفی است که می گویند در دانشگاه آنچه مهم است را در راهروها و در معاشرت‌های بیرون از کلاس می‌آموزید. مجید میرزاوزیری نه‌تنها در کلاس‌هایش شور و شوق ریاضی را فروزان می‌کرد که در راهروهای دانشکده بود که تجسمی از یک ذهن زیبا را به نمایش می‌گذاشت.
دکتر میرزاوزیری که با همه تعاریف موجود و به شهادت کارهای فراوان دانشگاهی‌اش در زمره نخبگان و ستارگان دنیای آکادمیک بود هیچ‌گاه به این فضا رضایت نداد. او که شاعری ماهر و توانا است به سراغ ادبیات رفت و قصه گویی دنیای ریاضیات را آغاز کرد. ده‌ها کتاب نوشته است. کتاب «مثلث» او شاهکاری بی‌نظیر به شمار می‌رود که خواندن و کشف رازش برای هرکسی شورآفرین است.
او با تاسیس شهر ریاضیات، تلاش دیگری برای ترویج ریاضیات انجام داد و ریاضیات را از دانشی که بسیاری آن را خسته کننده می‌دانند به سرگرمی مهیجی برای جوانان و بزرگان بدل کرد. شرح سفرهای او به گوشه گوشه این خاک روایتگر داستان مردی است که شیفته دانش گستری است.
چراغ جایزه خود در زمینه مروج سال را به گروهی از جوانان شورمند ایرانی داده است که با تلاش و دقت و از همه مهمتر توجه به تجربه‌های پیشین راهی نو را در ترویج علم تجربه می‌کنند. گروه ساروس که نه تنها در این دوران که حتی برای کالای جعلی باید بهایی کلان پرداخت، مجله‌ای حرفه ای و منظم را در زمینه نجوم و فضا به صورت آنلاین و رایگان منتشر می‌کنند. به ساخت مستند و فیلم می‌پردازند و رویدادهای شهری و کشوری سامان می‌دهند. آن‌ها همزمان هم قدر و فرصت فضای مجازی و امکانات آن را می دانند و هم در سراب فضای مجازی که ممکن است آدمی را از تماس با دنیای واقعی دور کند غرق نشد‌ه‌اند.
راهشان مستدام باد.
اما چراغ اگر بخواهد بماند و روز به روز روشن‌تر و درخشان تر باشد نباید به این آغاز مهم دلخوش بماند. مسیری که دوستانم در آن پای نهاده‌اند دشوار و پر خطر است. دشواری راه، گزند طعنه و غم زمانه و اسیر روزمرگی شدن و تحمل آن فشاری که باید برای به انجام رساندن این کشتی به ساحل مقصود به دوش بکشند، در کمین است. دعا می کنم که در این مسیر دلیری رفتن را از دست ندهند.
اما فراتر از دعای خیر به نظرم ایشان باید که به آنچه هست راضی نمانند. وعده پرامید تشکیل گروهی از منتخبان هر دوره که در تعیین برگزیدگان دور بعد مورد مشورت قرار گیرند و همچنین تماس دایمی با بدنه ترویج علم ایران که در قالب بانک طلاعاتی وعده داده شده خود را بروز می‌دهد وعده‌های درخشانی است که امیدوارم به آن پایدار بمانند.
در عین حال به نظرمی‌رسد با الهام از تجربه‌های گذشته چراغ نباید خود را در رویداد و جایزه و تقدیری سالانه خلاصه کند. آنچه میان دو جایزه رخ می‌دهد مهم است. اگر یکی از اهداف این جایزه معرفی برگزیدگان و تلاش برای افزایش ضریب نفوذ آن‌ها در جامعه است، شاید راه مناسبی باشد که در طول سال به پوشش کارهای برگزیدگان ادامه داده شود و در همان حال به کمک همکاران و علاقه‌مندان نظارت دایم بر جامعه و به خصوص دیدن آن‌هایی که کمتر دیده شده‌اند را دنبال کنند.
و اینکه پیمودن چنین راهی سخت و دشوار است و به نظرم آنانی که این راه را مفید می‌دانند باید به یاری آن‌ها بشتابند.
باشد که این چراغ که در یلدای امشب روشن شده است بماند و روشن بخش راهی باشد که سفر سلامت همه ما را تضمین می‌کند.
وب سایت چراغ
وب سایت دکتر باقری
وب سایت دکتر مجید میرزاوزیری
وب سایت گروه ساروس

نظرتان را بنویسید