یک نگاه – روز جهانی علم

  دانستنیها – شماره ۶۴– ۱۵ مهر  ۱۳۹۱ – یک نگاه

۱-     روز ۱۰ نوامبر از سوی یونسکو به عنوان روز جهانی علم برای توسعه و صلح و یا به طور اختصار به عنوان روز جهانی علم نامگذاری شده است. این چنین نامگذای ها و رویدادهایی بیشتر جنبه نمادین دارند و از ساختار پیچیده و بورکراتیکی مانند یونسکو وسازمان ملل نیز نمی توان انتظار داشت برنامه جدی و پر جزییاتی را برای چنین مناسبت هایی عنوان کنند. اما این روزهای نمادین فرصت مناسبی برای سازمان های محلی و هماهنگ کننده های ملی است تا به این بهانه و بر اساس شرایط و موقعیت ویژه خود دست به اقدامات عملی بزنند.

۲-     فرآیندهای ترویج علم همیشه دشوار، هزینه بر و انرژی بر بوده اند. اما موضوعی که در حوزه فعالیت های ترویجی به قدرتی بالقوه برای فعالان این حوزه بدل می شوند امکان جذب نیروهای داوطلب تعلیم دیده است. چنین روزهایی همانند روز ریاضیات، روز نجوم و … می تواند بهانه ای برای دعوت از گروه های داوطلب و انجام کارهای کوچکی باشد که شاید مخاطب محدود داشته باشند اما می تواند تاثیر بلند مدتی را بر مخاطب خود بگذارند. علاقمندان علم در سطوح مختلف می توانند به این بهانه برنامه های کوچکی را تدارک ببینند. دانشجوی شیمی می تواند برای کودکان مجتمع مسکونی اش یک آزمایش ساده را برگزار کند. یک دانشجو یا فعال حوزه هوا – فضا می تواند برای گروه کوچکی از مخاطبانش مسابقه  ساخت و پرواز موشک های کاغذی یا آبی را طراحی کند و با کمک آن برخی از اصول پرتابه ها و آیرو دینامیک را به آنها توضیح دهد. یک منجم آماتور می تواند تلسکوپش را به بین مردم ببرد و سعی کند اجرام درخشان آسمان شب را به آنها نشان بدهد و یک استاد دانشگاه م یتواند همشاگردی های فرزند دبستانی اش را یک بعداز ظهر به محل کارش دعوت کند و فضای دانشگاه و پژوهشگاهش را به او نشان دهد. تقرییا همه این موارد بدون کوچکترین هزینه ای صورت می گیرد. یکی از موانع اصلی عدم رخ دادن چنین برنامه هایی کی بی اطلاعی از چنین فرصت هایی است و از سوی دیگر شاید دم دست نبودن ایده ای اجرایی.

۳-     تا جایی که می دانم گروهی از تصمیم گیران در حوزه ترویج علم کشور از مدتها پیش گردهم جمع شده اند تا درباره برنامه های این روز تصمیم گیری کنند. هنوز هیچ خبری از تصمیمات و برنامه های این گروه منتشر نشده است. اما می توان حدس زد که در نهایت خروجی چنین جلسات سطح بالایی چه خواهد بودای کاش دوستانی که در چنین ستادهایی هستند بیش از آنکه به دنیال هماهنگی ها و بحث های پیچیده بروند، کارگروهی فعال را تشکیل می دادند و به طور مشخص روش هایی را برای برگزاری این روز به علاقمندان آموزش می دادند ،ایده ها را به اشتراک می گذاشتند و درباره آن اطلاع رسانی انجام می دادند. چنین روندی در مدت زمان مناسب قطعا به جای یک رویداد بزرگ انبوهی از رویدادهای کوچک و موثر در حوزه ترویج علم را در کشور تاسیس می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.