میمونی که به سفر زیر مداری رفت

بر اساس اعلام منابع خبری (+، + ، +سازمان فضایی ایران، روز دوشنبه ایران موفق شد با کمک پرتابگر کاوشگر ۵ خود محموله ای به نام «پیشگام» که حامل محموله ای زیستی شامل یک میمون بود را با موفقیت به فضا ارسال کرده و پس از بازگشت این محموله را با موفقیت بازیابی کند.

پرتابه های کاوشگر پرتابه های پرتابلی هستند که برای سفرهای زیر مداری طراحی شده اند. این پرتابه ها می توانند محموله خود را تا ارتفاع حدود ۱۵۰ کیلومتری سطح زمین، به فضا ببرند. این ارتفاع برای قرار دادن محموله در مدار مناسب نیست و محموله عملا مدت اندکی را در فراسوی مرز فضا سپری خواهد کرد. بر اساس گزارش های اعلام شده، میمون اعزامی ایران نیز تا ارتفاع حدود ۱۲۰ کیلومتری سطح زمین سفر کرده است و پروازی زیر مداری را از سر گذرانده است. اگرچه اطلاعات دقیقی از این آزمایش منتشر نشده اما منابع مستقل  نیز پرتاب موفق این پرتابه را تایید کرده اند.

افزون بر آن گزارشی که از بخش های خبری ایران پخش شده است نشان می دهد که بخش محموله این موشک با چتر نجات به زمین برگشته است. در این گزارش اشاره می شود که ارتباط رادیویی با این محفظه قطع شده و تیم بازیابی به نظر می رسد با پرواز بر فراز منطقه و با جستجوی چشمی دنبال بخش فرود محموله هستند. با توجه با این مساله (یکی از رایج ترین روش ها برای شناسایی محل فرود استفاده از موقعیت یاب جی پی اس یا روش های رادیویی برای تعیین محل فرود است) به نظر می رسد بخش تعیین موقعیت در هنگام فرود باید آسیب دیده باشد و همچنین مشخصا در طول پرواز و یا حداقل بخشی از آن ارتباط و ردیابی محموله امکان پذیر نبوده است.

در این گزارش اگرچه عملیات بازیابی میمون از محفظه نشان داده نمی شود، اما دقایقی بعد از بازیابی، میمون پیچیده در پتو و به نظر سرحال در مقابل دوربین قرار می گیرد. با فرض درست بودن همه این اطلاعات، ایران که پیشتر با اعزام ناموفق تعدادی از موجودات ساده تر به سفری زیر مداری گام خود را برای ارسال موجودات زنده به فضا برداشته بود، با این ماموریت رسما به عنوان ششمین کشوری شناخته می شود که توانسته موجود زنده ای را به مدار زمین بفرستد و زنده برگرداند.

البته در این ماموریت باید به تفاوت ماموریت زیر مداری و ماموریت مداری توجه داشت. مدت سفر این محموله در حدود نیم ساعت یا کمتر بوده است و تنها مدت کوتاهی را در فراسوی مرز فضا سپری کرده است. این گام مهمی به شمار می رود. در واقع این پرواز ها در مسیرهایی مشابه آنچه شرکت های توریستی فضایی نظیر ویرژین گالاکتیک در حال تلاش برای ارایه خدمات توریستی در آن هستند صورت می گیرد. محموله این بسته لحظاتی بی وزنی را تجربه می کند و در شرایط ریز گرانشی قرار می گیرد. گام بعدی در این مسیر می تواند قرار دادن موجود زنده در مدار زمین باشد. جایی که محموله مانند ماهواره ای مدار زمین را دور بزند.

اما پرتاب موجود زنده ای مانند میمون به فضا تا چه حد دربرنامه های فضایی رایج است؟ واقعیت این است که پیشتازان فضا را جانوران مختلفی تشکیل داده اند. انسان پیش از آنکه خودش گام در فضا بگذارد یک باغ وحش جمع و جور را به فضا فرستاده است. اولین مسافران فضا – مرز فضا را ارتفاع ۱۱۰ کیلومتری از سطح زمین که به خط کارمن معروف است می دانند – مگس های میوه بودند.(البته با در نظر نگرفتن میکروب هایی که به طور غیر عمدی بر بدنه موشک های اولیه به فضا رفته اند).

روز ۲۰ فوریه ۱۹۴۷ آمریکایی ها تعدادی مگس میوه را در محفظه بالایی یک موشک وی – ۲ (V II) که به نوعی پدر خوانده عصر فضا به شمار می آید قرار دادند. این محموله اندکی پس از پرتاب مرز فضا را پشت سر گذاشت و بدین ترتیب مگس های میوه به اولین سفیران زمینی بدل شدند که از مرز فضا عبور کردند. اولین پستانداری که مرز فضا را در نوردید یک میمون از نژاد رزوس بود. این همان نژادی است که در پرتاب امروز ایران نیز از آن استفاده شد. این میمون که نامش آلبرت دوم بود (ماموریت آلبرت اول ناموفق بود) در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۹ باز هم به کمک یک موشک وی ۲ به فضا پرتاب شد و توانست تا ارتفاع ۱۳۳ کیلومتری از زمین فاصله بگیرد. بدین ترتیب عبور نخستین موجودات زنده از مرزهای فضا عملا به پیش از آغاز رسمی عصر فضا که در سال ۱۹۵۷ و با پرتاب اسپوتنیک – ۱ رخ داد شروع شده بود.

البته سفر آلبرت دوم، سفر خوشی نبود و در هنگام برگشت و در اثر برخورد با زمین از بین رفت.

در سوی دیگر سیاره، روسیه نیز آزمایش های خود را با تمرکز بر سگ ها ادامه می داد. نخستین سگ هایی که روس ها به فضا فرستادند دو سگ به نام های سیگان (Tsygan )و دزیک (Dezik) بودند. این دو سگ در تاریخ ۲۲ جولای ۱۹۵۱ به فضا رفتند و پروازی زیر مداری را تجربه کردند. این دو با وجود اینکه وارد مدار زمین نشدند اما از جهت دیگری تاریخ ساز شدند و آن هم این بود که به اولین پستاندارانی بدل شدند که پس از پرواز به سلامت به زمین بازگشتند. در بین موجودات مختلفی که به مدار زمین فرستاده شده شاید هیج کدام معروف تر از لایکا نباشد.

ل

ایکا ،پیش از سفر به مدار زمین 

او نخستین موجود زنده ای بود که به مدار زمین رفت و با موفقیت در مدار زمین قرار گرفت. البته لایکا که سالم به مدار زمین رسیده بود ،قرار نبود سالم به زمین بر گردد و مطابق برنامه در مدار زمین از بین رفت. در روز ۱۹ آگوست سال ۱۹۶۰ سرانجام تلاش ها برای ارسال پستاندارن به مدار زمین به نقطه عطف خود رسید. در این تاریخ روس ها با اسپوتنیک ۵، دو سگ دیگر به نام های بلکا (Belka ) و استرلکا (Strelka) را به مدار زمین فرستادند. این دو سگ نه تنها با موفقیت در مدار زمین قرار گرفتند که پس از پایان ماموریت به سلامت به زمین برگشتند و تبدیل به نخستین پستاندارانی شدند که به مدار زمین رفته و دوباره زنده به زمین سفر کردند. این سگ ها به حیواناتی تاریخی برای روس ها بدل شدند و بعدها نیکیتا خورشچوف، در سال ۱۹۶۱ توله استرلکا به نام پوشینکا را که بعد از سفر به فضا به دنیا آمده بود را به عنوان هدیه به کارولین کندی دختر – در آن زمان ۴ ساله – جان اف کندی هدیه داد.

ا

سترلکا و بلکا نخستین مسافران بازگشته از فضا 

یکی از معروف ترین حیوانات دیگری که به فضا رفت شامپانزه ای به نام هم (Ham) بود. این شامپانزه را آمریکایی ها در سال ۱۹۶۱ به مدار زمین فرستادند. ویژگی هم این بود که قبل از پرواز به او آموزش داده بودند تا برای اینکه قطعاتی موزی را دریافت کند و از شوک خفیف الکتریکی دوری کند اهرمی را فشار دهد. هم این عملیات را در فضا هم تکرار کرد بدین ترتیب نه تنها به اولین موجود زنده ای بدل شد که فقط مسافر صرف به فضا نبود و عملی را در فضا انجام داد و با سفینه خود تعامل برقرار کرد. این چند ماهی پیش از سفر گاگارین به مدار زمین بود. پرواز هم نشان داد که قوای شناختی موجودات در شرایط بی وزنی تحت تاثیر قرار نمی گیرد و آنها می توانند رفتارهای عادی خود را دنبال کنند. هم پس از برگشت به زمین به چهره ای برجسته و رسانه ای بدل شده بود. فرانسوی ها نیز در فاصله سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۷ تعداید حیوان را به مدار فرستادند. آنها کار خود را با فرستادن موش ها به فضا آغاز کردند و سپس در سال ۱۹۶۳ تصمیم گرفتند گربه ای به نام فلیکس را به مدار زمین بفرستند. این گربه فضا نورد پیش از پرتاب فرار کرد و فرانسوی ها گربه دیگری به نام فلیسیتی را جانشین آن کردند. در طول پرواز فلیسیتی با کمک الکترودهایی که در مغز او قرار داده شده بود فعالیت های عصبی او مرور می شد. آخرین باری که فرانسوی ها به ارسال حیوان به فضا اقدام کردند سال ۱۹۶۷ بود که دو میمون را به فضا فرستادند. چین نیز در دهه ۶۰ موش و دو سگ را به مدار زمین فرستاد و در دهه ۹۰ نیز خوکی را به مدار زمین فرستاد. ژاپنی ها نیز اولین موجود زنده خود را که نوعی سمندر بود در سال ۱۹۹۵ به مدار زمین فرستادند.

هم، شامپانزه فضانورد و معروف 

البته غیر از این حیوانات، تعداد بسیار زیادی انواع مختلف حیوانات و گونه های زنده دیگر برای تحقیقات تاثیر شرایط بی وزنی و آزمایش های مختلف به فضا فرستاده شده اند. همه این حیوانات به دو دلیل در طول تاریخ عصر فضا مرزهای زمین را پشت سر گذاشته اند. یکی آزمایش های علمی و پزشکی که دید کما از تاثیر شرایط بی وزنی بر رشد، زندگی و زیست شناسی موجودات مختلف را افزایش می دهد و اهداف علمی مشخصی را دنبال می کند و مساله مهمتر آمادگی برای سفر انسان به فضا به ویژه در آغزا این عصر. اینک ایران نیز وارد باشگاه کشورهایی شده است که حیواناتی را به فضا فرستاده و به زمین بازگردانده است.

البته کوچکی این باشگاه نباید فریبمان بدهد. فناوری که امروز برای ارسال این موحودات زنده به مدار زمین استفاده شد اگرچه گام فوق العاده مهمی در برنامه فضایی به شمار می رود اما فناوری فوق پیشرفته ای به شمار نمی رود. علت اینکه بسیاری از کشورها ارسال مستقل موجودات زنده به فضا را در دستور کار ندارند برنامه فضایی آنها است که عمدتا در بخش زیستی در قالب پروزه های بین المللی و همکاری های چندجانبه صورت می گیرد. اما به هر حال ایران به این توانایی دست پیدا کرده است. با مرور خبرهایی که از قول مقامات رسمی اعلام می شود ایران اعزام موجودات زنده را گامی در راه فرستادن انسان به فضا قلمداد می کند و آنطور که سرپرست سازمان فضایی ایران گفته است قرار است در بازه بین ۵ تا ۸ سال آینده ایران فضا نورد ایرانی را به فضا بفرستد.

به نظرم این مرحله نقطه بسیار مهمی در برنامه فضایی ایران به شمار می رود. همانطور که پیشتر در مقاله ای که در روزنامه جام جم منتشر شد ،مفصل توضیح دادم، نظرات موافق و مخالف زیادی درباره ارزش سفر انسان به فضا وجود دارد. در نهایت اگر این تصمیم بر مبنی طرحی جامع، کامل و همه جانبه باشد، این کار و هزینه های آن ارزشمند است، اما اگر قرار باشد تنها به فرستادن انسان به فضا به عنوان نمادی از توانایی نگاه شود و برنامه بعدی برای آن وجود نداشته و در چهارچوب یک برنامه جامع به آن نگاه نشده باشد شاید خیلی کارآمد نباشد.

به خصوص که نباید فراموش کرد فناوری اعزام انسان به فضا اینک در آستانه تجاری شدن قرار دارد. از سویی تا یکی دو سال دیگر شرکت اسپیس – ایکس انتقال فضا نورد به ایستگاه فضایی را بر عهده خواهد گرفت و شرکت های توریستی فضایی خدمات خود را در زمینه اعزام گردشگر به سفرهای زیر مداری به عموم عرضه خواهند کرد. به دلیل پیچدگی های برنامه فضایی ایران و از جمله چند بخشی بودن و درگیر بودن سازمان ها ونهادهای مختلف در آن حداقل چشم انداز دقیق و واضحی از این برنامه دیده نمی شود. (برای مثال شما می توانید برنامه فضایی سرنشین دار چین را تا چند سال آینده از هم اکنون مطالعه کنید) . البته شاید چنین برنامه ای به طور غیر عمومی وجود داشته باشد. هرچه باشد نمی توان این واقعیت را از نظر دور داشت که ایران از زمان پرتاب اولین ماهواره خود در سال ۲۰۰۹ (ماهواره امید) به طور منظم پرتاب های موفقی را سالانه انجام داده است و پیشرفت منظمی در این حوزه داشته است.

در نهایت اما توصیه و پیشنهادی به دست اندرکاران برنامه فضایی ایران دارم و آن این است که در هر شرایطی برنامه های فضایی و به خصوص برنامه های سرنشین دار، برنامه هایی هستند که دارای بازتاب خبری وسیع بوده و ماهیت سیاسی نیز پیدا می کنند به ویژه در شرایط امروز کشور ما این خبرها و این فعالیت ها با دقت بیشتری دنبال می شود. به همین دلیل لازم است که پوشش این رویدادها و حداقل ظاهر آنها با حداقل استانداردهایی همراه باشد. متن خبرنامه هایی که در این زمینه امروز در رسانه های مختلف منتشر شده بود را نگاه کنید. توضیحات بی ربط و کلی که عملا هیچ اطلاعاتی از ماموریت نمی دهد و همه چیز را در حالتی مرموز و مشکوک رها می کند. گزارش پخش شده از اخبار را ببینید (فایل یوتیوب آن را در زیر این خبر قرار داده ام). این آزمایش ها می تواند در حضور گروه های خبری داخلی انجام شود. کجای دنیا وقتی موشکی پرتاب می شود تنها گزارشگری که به صورت اختصاصی در محل حضور دارد صحبت از ۴ بخش موشک می کند و موتور، پره ها و سکوی پرتاب و محموله را اجزای مو شک نام می برد؟ کجای دنیا قبل از اینکه محفظه را بازیابی کنند اول شروع به جشن گرفتن و تبریک گفتن می کنند. داستان ماسک های ضدعفونی چه معنی می دهد. در شرایطی که خبرنگار و فیلم بردار و چندین نفر در کنار میمون قرار گرفته اند تعدادی از همکاران از داخل هلی کوپتر ماسک بر صورت دارند. رعایت این موارد و ارایه یک کیت رسانه ای مناسبت و تهیه گزارش مناسبی از پرتاب کارهای دشواری نیست اما اگر قرار است ایران برنامه فضایی خود را با موفقیت ادامه دهد باید به این نکته های مهم نیز دقت کند. واقعیت این است که برنامه فضایی ایران در سال های اخیر پیشرفت داشته است اما چنین تصویری بیشتر از اینکه این پیشرفت را تصویر کند باعث ایجاد بدفهمی برای مخاطبان خواهد شد.

دیدگاه‌ها

    1. علم خنده دار نیست
      درسته کارشون خیلی ابتدایی به نظر میرسه آما میشود به نتایجی رسید
      خیلی خوبه که ایران داره از پایه و مستقل کار میکنه در بخش فضا / قطعن آینده خوبی رو برای علوم فضایی ایران پیشبینی میکنم

    2. به نام خدا
      درود
      استفاده از سیستم اینرسی به تنهایی امکان پذیر نیست
      چرا که سیستم ناوبری اینرسی یا INS اختلاف مختصات را اندازه گیری می کند نه خود مختصات را.

      اما GPS می تواند مختصات را اندازه گیری کند. به همین دلیل در پرتابه های با سرعت بالا (مانند همین موشک ها) معمولا از ترکیب GPS و INS استفاده می شود تا GPS مختصات را تعیین کرده و از آن پس (به دلیل آنکه نرخ اندازه گیری مشاهدات INS بسیار بالاتر از GPS می باشد) اختلاف مختصات اندازه گیری شده توسط INS را به مختصات اولیه GPS اضافه می کنند.

      پایدار باشید
      یا علی

  1. سلام به شما و ممنون از نوشتار خوب‌تون.فقط توضیحی در خصوص ماسک‌هایی که فرمودید بعضی‌ها زده بودن بدم که بعد از ترورهایی که در مورد بعضی از مختصصان هسته‌ای شد با این کار سعی میشه که چهره‌ی متخصصان و دست‌اندر کاران امور علمی و مهمی مثل همین برنامه فضایی و یا چند روز پیش که تصاویر افتتاح سامانه موشکی پخش شد هم به همین صورت بود و افرادی که به وزیر دفاع داشتن توضیحاتی می‌دادن ماسک زده بودن.

    خواستم بگم که واسه شناسایی نشدن‌شون بوده و اینها.

    تشکر

    1. آخه دانشمند هوا فضای واقعی میاد میمون دستش میگیره؟؟؟ من که در دانشکده مکانیک یکی از دانشگاههای تهران درس میخونم(ارشد) به خوبی میدونم کدام اساتید از کدام دانشگاههای ایران حتی تا در کدام بخشها در این پروژه مشارکت دارند. این استدلال شما کمی خنده داره.

  2. این همه بد سلیقه گی و هزینه های گزاف فقط و فقط به جهت اهداف سیاسی…
    چه شده که امروز با شنیدن و دیدن این خبر و گزارش باید ابراز تاسف نمود؟

    1. گفتن اینکه تحریم علمی و تکنولوژی هستیم و با تحریم به اینجا رسیدیم سیاسی هست یا تحقیر آمیز برای تحریم کننده گان ول بستگان به آنها….

    2. متاسفم برای شما که به خاطر بدبینی و تعصب و لج بازی های بی موردتون نمیتونید حتی پیشرفت متخصصین هموطنتو هضم کنی و داری لجن پراکنی میکنی…. واقعا متاسفم

  3. به نظر من حتا اگر یک تلاش صادقانه برای پیشرفت فناوری باشه، باز هم مزخرفه. کلن این که هر کشوری توی دنیا تلاش می‌کنه یه موشک بفرسته هوا که بگه ما هم فناوری فضایی داریم مضحکه. اگر می‌شد یه جاهایی حداقل آدم‌ها با هم متحد باشن و انرژی و منابعشون رو با هم یک سو کنند بهتر می‌شد، البته نمی‌شه، ولی کماکان چیزی از مضحک بودنِ این تلاش‌ها هم کم نمی‌کنه. یه نفر داره مریخ رو شخم می‌زنه، بعد ما کلی هزینه می‌کنیم یه میمون بفرستیم هوا، بعد بچه‌ها مون دسته دسته توی مدرسه‌ها می‌سوزن یا با اتوبوس می‌رن ته دره!

    1. فارغ از منظومه توهین های شما کدوم یه نفر داره مریخ رو شخم می زنه!!!!

      میشه لطف کنی بگی به غیر از چند رباط بدون سرنشین امریکاکدام انسان ها و حتی حیوان ها در حال شخم زدن مریخ هستن!!؟…و از کدام کشورها…؟

    2. چرا زمین و زمان رو بهم میدوزید؟
      اونی هم که الان تو مریخ بیل میزنه ۵۰ سال پیش با سوسک و موش و گربه شروع کرده,بدون دیپلم که نمیشه دکترا گرفت!
      بعدشم اینکه خیلی از فناوریهایی که من و شما ازش داریم استفاده میکنیم مثل تلویزیون و موبایل پایه ش ماهواره ها هستن که مطمئنا رو زمن نیستن و تو فضان!

      1. منطق رو می تونید از اوضاع ساخت خودرو در ایران ببینید . این همه سرمایه گزاری در این شرایط اقتصادی چه دلیلی می تونه داشته باشه ؟ وقتی پاینخت کشور از آلودگی هوا به خاطر خودروهای داخلی بی کیفیت وبنرین تولید ملی دار رنج می بره . ما هنوز از هواپیماهای دست چندم کشورهای دیگه داریم استفاده می کنیم و شمااز فرستادن میمون به مدار زمین احساس افتخار می کنید ؟!!

        1. مطمئناً با کوبوندن خودی ها،ما به جایی نمی رسیم.خسته نشدید از این همه ایراد گرفتن؟تمام حرفاتون رو قبول دارم،اما کاش ما آنقدر که فکر می کنیم تا ایراد بگیریم،یه ذره شو صرف پیدا کردن یه راه حل می کردیم!!!!!

          1. راه حل ؟؟!! به نظرت تو جایی که هر کسی نظر مخالف بده یه برچسب بهش می چسبونن میشه راه حل داد ؟؟ الان یه بچه ۲ ساله هم میدونه راه حل این وضعیت ایران چیه . هیچ کشوری با دشمنی با همه دنیا به جایی نرسیده . حالا شما جرات داری برو همین جرف رو به مسولان بزن .

  4. فرستادن یه موجود زنده به صورت مستقل به بالاتر از ۱۰۰ کیلومتر بدون اینکه در مدار قرار بگیره، به نظرم بیشتر یه حرکت تبلیغاتی در حد کره شمالیه. همکاری ایران در پروژه های بین الملی که مثلا توی CERN انجام شد به نظرم خیلی بیشتر می تونه علاوه بر بالا بردن اعتبار ایران، کارکرد پیش برنده علم و تکنولوژی داشته باشه.
    از همه اینها بگذریم واقعا بخش رسانه ای کار رقت انگیزه، از مقایسه حرفه ای بودن عکس های لایکا با میمون ایرانی آدم حالش بد می شه، انگار عکس ها با موبایل گرفته شده، شایدم البیته افراد فنی دخیل خواستن در حد اهمیتش بهش به صورت رسانه ای بها داده بشه، من که تلویزیون ایران رو دنبال نمی کنیم، اما مطمئنم برنامه هایی سخت سخیف، کم مایه به لحاظ علمی، شعاری و ایدئولوژی زده داره در تحلیل این اتفاق پخش می شه

    1. به نظرم کار ایران درست بود

      نشان دادن حقیقت بهتر از اغراق هالیودی در واقعیت هست البته بزرگ نمایی بیش از حد در هر چیزی با تکنیک های نمایشی در برنامه های شبکه های پولی در یک کشور با اقتصاد سرمایه داری مثل امریکا لازمه….

  5. فارغ از جنبه های تبلیغاتی، علمی و یا سیاسی فرستادن محموله زیستی به فضا توسط ایران، من می خوام به این موضوع از یه جنبه دیگه نگاه کنم و اون هم حقوق حیواناته.
    کاش یه روز ما انسان ها متوجه بشیم که این شیوه برخوردمون با حیوانات به هیچ وجه صحیح نیست. حیوانات هیچ گناهی نکردند که باید تاوان کنجکاوی ها و کارهای تحقیقاتی ما انسان ها رو بدن. البته من به هیچ وجه با علم و فنآوری و کارهای تحقیقاتی مخالف نبوده و نیستم؛ امّا این طور استفاده ابزاری و برده وار از حیوانات رو نشانه یه نوع نوحش و خشونت مدرن در زیر اسم علم و دانش می دونم.
    شاید هم من دارم کمی بلندپروازانه و آرمانی به این موضوع نگاه می کنم، آخه انسان هایی که به خودشون رحم نمی کنند و هنوز که هنوزه یه عده از اونا با ساخت و فروش اسلحه های جنگی جدید یا مثلاً قرص ها و داروهای شیمیایی یه عده دیگه از انسان ها رو موش آزمایشگاهی قلمداد می کنند شاید صحبت از حقوق حیوانات یه خورده آرمانی و بیهوده به نظر برسه اما من به شخصه عقیده دارم:
    اگر حق حیوان شود پایمال // نبیند بشر رنگ صلح و کمال
    نه انسان خودش در رفاه و نه دام // شده کار انسان فقط قتل عام

    1. می دونی الآن در شرکت های بزرگ دارویی امریکا و اروپا چند هزار حیوان قربانی توسعه علم میشه؟؟؟؟؟؟؟

      البته آزمایش واکسن ها روی آفریقایها رو هم در دوره استعمار افریقا اینها در کارمانه دارن که اوباما مدتی پیش عذر خواهی کرد..

      1. دوست خوبم کار بد، بده. حالا چی می خواد تو آمریکا باشه، چی می خواد تو ایران یا اصلاً هر کشور دیگه ای باشه.
        این که آمریکا و کشورهای اروپایی حقوق حیوانات رو رعایت نمی کنند (که البته من اعتقاد دارم حداقل از ما بیشتر رعایت می کنند)، این دلیل نمی شه که ما هم حقوق حیوانات رو نادیده بگیریم.
        البته مواردی که شما بهش اشاره کردید درسته و متأسفانه حیوانات بسیاری در کشورهای مختلف (و از جمله همین کشور خودمون) دارن قربانی آزمایش های دارویی، پزشکی، علمی و تحقیقاتی ما انسان ها می شن.
        یک بار دیگه به همین اولین عکسی که آقای ناظمی عزیز تو این مطلب گذاشتند نگاه کنید. چهره نگران این میمون مظلوم، مخصوصاً چشم های ناراحت و نگران و لب های آویزونش، خودش گویای همه چیز هست و فکر می کنم لازم نباشه بیشتر از این قلم فرسایی کنم، چون به قول معروف: “در خانه اگر کس هست، یک حرف بس است.”

        1. درسته که با نگاه فلسفی، بخصوص با در نظر داشتن فرگشت، سخته باور دره ای اونقدر عمیق بین حقوق حیوانات و انسان هارو که بهمون مجوز اخلاقیه هر کاریو با حیوانات بده، اما از اونجا که راه دیگه ای وجود نداره و به شخصه دیدم آدم هارو(عموم آدم ها) که وقتی سلامت خودشون یا عزیزانشون مطرح اصولا اخلاق براشون محلی از اعراب نداره و از اون مهمتر که ما کاری مثلا برای کمتر زجر کشیدن گوزن ها توسط پلنگ ها توی آفریقا و خورده شدن مگس ها توسط قورباغه ها در آمازون نمی کنیم، و به لحاظ حقوقی انجام ندادن کاری در مورد اونها معادل اینه که خودمون آزارشون بدیم. فکر می کنم با تلاش برای کمتر درد کشیدن حیوانات باید تحقیقات ادامه پیدا کنه، مخصوصا که بازم به شخصه دیدم قوانین سفت و سخت آزمایش روی حیوانات در ممالک راغیه که حتی به فکر راحتی از نظر ج.ن.س.ی شون هم هستن (جدی می گم، دیدیم عروسک رت های ماده رو که جهت استفاده رت های نر توی قفسشون گذاشتن!)، فکر می کنم آش انقدر که می گید شور نیست.
          حالا بگذریم از اینکه این تیکه “چهره نگران این میمون مظلوم، مخصوصاً چشم های ناراحت و نگران و لب های آویزونش، خودش گویای همه چیز هست” نشون می ده شما به نتایجی رسیدید که نوروساینتیست های پستانداران سالهاست که در تلاشن به یک دهم چنین نتیجه گیری هایی برسن! تبریک می گم! معنی “گویا” گویا واسه ما و شما خیلی فرق می کنه! no offence

          1. سروش جان، من قصد ندارم کسی رو قانع کنم، چون نظر هر کس برای خودش محترمه. البته من با نظرات شما زیاد موافق نیستم ولی با این وجود همیشه این احتمال رو می دم که شاید هم خودم اشتباه می کنم. به هر حال اگه دوست داشتید می تونید لینک های زیر رو هم یه نگاهی بندازید:

            http://en.wikipedia.org/wiki/Animal_rights

            http://en.wikipedia.org/wiki/Animal_testing

            ضمناً آشی که شما گفتید فکر می کنم دیگه از شوری گذشته و متأسفانه الان دیگه بسیار تلخ! شده. در این مورد هم اطلاعات و حقایق بسیار زیادی وجود داره که من به عنوان نمونه دیدن فیلم مستند Earthlings (ساکنان زمین) رو بهتون پیشنهاد می کنم:

            http://en.wikipedia.org/wiki/Earthlings_%28film%29

            http://earthlings.com/

            http://vegandownload.com/?p=214#comment-157

      1. ندا خانم اگه منظور سؤالتون من بودم، با احترام به نظر آقای ناظمی عزیز، خدمتتون عرض کنم که بله من حدوداً سه ساله که خوردن هر نوع گوشتی رو به طور کامل کنار گذاشتم و بیشتر از ۹۰ درصد غذای من رو میوه ها تشکیل می دن. در واقع به نوعی میوه خوارم نه گیاهخوار! البته الآن افسوس می خورم که چرا اینقدر دیر و در ۲۷ سالگی خوردن جسد حیوانات رو کنار گذاشتم؛ ای کاش از همون موقعی که متولد شده بودم هیچ گاه گوشت نمی خوردم، ولی خب جلوی ضرر رو از هر کجا بگیری منفعته.

        1. برای فلسفتون احترام قائلم، مخصوصا برای کسانی که نرم های اجتماع رو به پالش می کشن،چالشی که البته به حقوق بقیه تجاوز نمی کنه، اما اگر vegan هستید و هیچ فراوزده حیوانی از جمله محصولات لبنی هم مصرف نمی کنید، به فکر تامین دارویی ویتامین B12 باشید، کمبود B12 مهمترین خطریه که یه vegan باید در ذهن داشته باشه و فکری براش بکنه

          1. سروش جان، از اظهار محبتتون ممنونم. در مورد ویتامین B12 و یا مسأله تأمین پروتئین درسته، معمولاً این اولین ایرادی هست که به گیاهخوارها و مخصوصاً وگان ها می گیرند؛ اما با تحقیقات، مطالعات و تجربیاتی که من تو این سه سال داشتم متوجه شدم که واقعیت کاملاً بر خلاف اون چیزی هست که پزشکان و کارشناسان تغذیه ما رو به خاطر کمبودش می ترسونند. من می تونم ساعت ها در مورد این مسائل برای شما صحبت کنم، اما خب چون نظراتی که ما داریم اینجا می نویسیم در وبلاگ شخصی آقای ناظمی هست و از طرفی می دونم که آقای ناظمی هم اصلاً با من در این مورد موافق نیستند (که البته این اختلاف نظر طبیعیه) و بعلاوه بیشتر مطالب ایشون مربوط به نجوم می شه فکر می کنم شایسته نباشه من در این مورد زیاد صحبت کنم، اما اگه شما علاقه مند بودید که نظرات مخالف رو هم بخونید به عنوان مثال می تونید نگاهی به لینک زیر بندازید:

            http://fa.zarinazar.com/?p=561

  6. خوشحالم که ایران هم قدمی بیشتر در ضمینه علوم فضایی برداشت ،،،
    از این اتفاق بسیار خوشحال هستم ،، امیدوارم به زودی شاهد فرستادن انسان به فضا و پیشرفت هرچه سریعتر باشیم …
    🙂

    1. ممنونم از مقاله ی کامل و خوبتون.

      اما حس می کنم در عصر حاضر، فرستادن ماهواره و یا حتی انسان به فضا دیگر آنچنان هم افتخار آمیز نباشد. چرا که نتنها در حال حاضر، همانطور که اشاره کردید، شرکت های خصوصی مثل اسپیس ایکس در حال توسعه ی صنعت فضا با سرعتی بالاتر از آنچه در پروژه های دولتی اتفاق می افتاده هستند، بلکه از طرفی تعداد بسیار زیادی پروژه های کوچک تر (با سرمایه گذاری به روش کرود سورسینگ) در حال پیشرفت در این زمینه هستند. مثل پروژه های کوپنهاگن ساب اوربیتالز که در حال طراحی و تست یک کپسول با قابلیت حمل انسان هستند و یا طرح های دیگری مثل اسکای کیوب، لیفت پورت و آردوست که در زمینه ی طراحی، ساخت و آزمایش ماهواره ها و آسانسورهای هوایی در حال فعالیت هستند. به هر صورت من ترجیح می دهم مخارج این پروژه در فعالیت های علمی بهتری، مانند ساخت تلسکوپ های داخلی قوی تر استفاده بشود.

  7. GPS!!!…وقتی گلوناس روسیه و سامانه جدید ناوبری چین هست که تکمیل شده بریم از جی پی اس دشمنمون استفاده کنیم که اگر در فضا قطعش کنه بوممممممم!!

        1. به نام خدا
          درود

          سامانه ناوبری چینی ها موسوم به COMPASS که به تازگی آنرا به BeiDou2 تغییر نام دادند هنوز به صورت جهانی عملیاتی نشده. گلوناس روس ها هم که عملیاتی شده هنوز نتوانسته اعتماد اهل فن را جلب کند چرا که به طور نمونه گلوناس مدت زیادی خاموش بود و بعد از شروع به کار دوباره نیز، بسیار نامنظم بروز می شد. البته مدتی است که این مشکل حل شده و به طور نمونه چیپ های حاوی دریافت امواج GNSS (G

          در رابطه با gps هم مطمئن باشید که خاموش کردن GPS آنقدر هزینه گزافی دارد که حتی آمریکایی هایی هم که نمی خواهند موفقیت ما را ببینند هیچ وقت به فکر خاموش کردن GPS برای ضربه زدن به ما نمی افتند

        2. ببخشید پیام بالا نیمه کاره فرستاده شد
          ———————————–
          به نام خدا
          درود

          سامانه ناوبری چینی ها موسوم به COMPASS که به تازگی آنرا به BeiDou2 تغییر نام دادند هنوز به صورت جهانی عملیاتی نشده. گلوناس روس ها هم که عملیاتی شده هنوز نتوانسته اعتماد اهل فن را جلب کند چرا که به طور نمونه گلوناس مدت زیادی خاموش بود و بعد از شروع به کار دوباره نیز، بسیار نامنظم بروز می شد. البته مدتی است که این مشکل حل شده و به طور نمونه چیپ های حاوی دریافت امواج GNSS بر روی گوشی های موبایل به جای دریافت امواج GPS تولید شده است.

          در رابطه با gps هم مطمئن باشید که خاموش کردن GPS آنقدر هزینه گزافی دارد که حتی آمریکایی هایی هم که نمی خواهند موفقیت ما را ببینند هیچ وقت به فکر خاموش کردن GPS برای ضربه زدن به ما نمی افتند
          پایدار باشید
          یا علی

  8. اگر دوباره جنگ نشه فکر کنم به یه جایی برسیم….

    خارج شدن از جو و دوباره به جو کره زمین وارد شدن و نسوختن میمونه…..پیشرفت بسیار بزرگی برای ایرانی هست که هالیود آنها رو میمون های انسان نما در فیلم ۳۰۰ نشون داد

    اهل شعار و توهم ایدئولوژی افراطی نیستم…اما کم کم دارم در مدار قرار گرفتن یه ایرانی رو در یک دهه آینده باور می کنم…

    1. عزیزم کجاش نسوختن میمون!!
      شما یه بار عکس های میمون موقع رفتن و موقع برگشتن رو نگاه کن… کلا با هم فرق دارن… واقعا جای خجالت داره که ۸۰ میلیون نفر رو نوزاد فرض کردن ۲ تا میمون کاملا متفاوت بهمون نشون میدن و میگن موفق آمیز!! 😐

  9. به نام خدا
    درود

    این مطلب حاوی نظرات بسیاری بود که خواندن آنها جالب بود.
    عده ای آنرا یک کار تبلیغاتی می خواندند و عده ای دیگر از این موفقیت خوشحال بودند.

    چند نکته ای به نظر اینجانب رسید که بهتر دیدم آنرا نیز با شما در میان بگذارم.

    اول اینکه در شرایط فعلی کشور ما باید از هر حرکتی دفاع کرده و به آن افتخار کنیم نه آنکه آنرا بی ارزش و فاقد ارزش علمی بدانیم.

    نکته دیگر اینکه برای آنکه این خبر را بررسی کنیم باید دید که اصولا سازمان فضایی ایران با چه هدفی این آزمایش را انجام داده است.

    اگر هدف سازمان فضابی فرستادن انسان به فضا باشد باید گفت که این آزمایش ها درست بوده همان گونه که سایر کشورهایی که امروزه توانایی فرستادن انسان به فضا را دارند پیشتر این آزمایش ها را انجام داده اند.

    و اگر هدف فرستادن انسان به فضا نیست باید در رابطه با این آزمایش کمی بیشتر فکر کنیم و بپرسیم که دلیل این آزمایش چه بوده؟

    اما به راستی سوال اینجاست که اگر هدف سازمان فضایی ایران فرستادن انسان به فضا باشد، اصلا این هدف، هدف درستی هست؟؟؟؟ و اصولا هدف سازمان بزرگی مانند سازمان فضایی درست تعبیه شده است.

    آیا واقعا نیاز امروز جامعه فرستادن انسان به فضا است.

    پیشتر ماهواره های سنجش از دوری فرستاده شد که از نمونه های خارجی آن ضعیف تر بود. این در حالیست که برخی از ماهواره های سنجش از دور خارجی هم دارای قدرت تفکیک بالاتر هستند و هم برخی از آنها قابلیت دسترسی به داده ها را به صورت رایگان فراهم می کنند.

    اما سوال اینجاست که سازمان فضایی ایران از کدام یک از این داده های رایگااااااااااننننن برای پیشبرد مدیریت بهتر کشور استفاده کرد؟؟؟؟؟

    البته بی شک فرستادن ماهواره کار بسیار بزرگی است.

    و بی شک کشوری که تونایی فرستادن ماهواره به فضا را داشته باشد پیشرفته تر از کشوری است که این تونایی را ندارد

    اما فراموش نکنیم که هدف فرستادن ماهواره نیست

    هدف استفاده از ماهواره ها و داده های آنها به منظور مدیریت کلان کشوری است.

    حال اگر بتوانیم این هدف را با استفاده از ماهواره های بومی بدست آوریم که بهتر

    وگرنه آیا نباید از داده های ماهواره های خارجی که داده های برخی از آنها رایگان است و ما نیز آنها را در اختیار داریم، استفاده کنیم تا بدانیم چه مقدار جنگل داریم، چه مقدار به کویر هایمان اضافه شده، چه مقدار آب زیر زمینی داریم، چه مقدار گندم داریم و ……

    بی شک در سازمان فضایی ایران باید بخشی برای تولید انواع ماهواره و کاوشگر وجود داشته باشد

    اما بی شک باید در همین سازمان بخشی برای پردازش انواع داده های رایگانی که توسط سایر ماهواره ها تهیه می شود وجود داشته باشد تا مدیریت و برنامه ریزی بر روی انواع منابع (مثلا در بحث سنجش از دور بیشتر منابع طبیعی ) صحیح و اصولی انجام پذیرد

    پایدار باشید
    یا علی

    1. این ماموریت همونطور که از سخنان رئیس سازمان فضایی ایران میشه برداشت کرد در راستای طرح ارسال انسان به فضا انجام شده و اهدافی به شرح زیر را دنبال میکرده است:
      ۱- طراحی، ساخت و تست کپسول های زیستی
      ۲- تثبیت فناوری بازیابی محموله های بزگشت پذیر
      ۳- توسعه سیستم های پشتیبان حیات در فضا
      ۴- آزمودن سیستم های ارتباطی، تعیین وضعیت و تخمین موقعیت قرود
      ۵- آزمون توانایی علیات نجات
      و از همه مهمتر …..۶- آموزش موجود زنده برای تطبیق با شرایط کپسول و شرایط محیطی فضا

      نکته مهمدر انجام پروژه های کلان فضایی اینه که کار در این حوزه به دلیل سطح فناوری، باعث پیشرفت کشور در حوزه های دیگر هم خواهد شد و سرریز فناوری های اون در سایر بخش ها هم به زودی دیده خواهد شد.
      در خصوص بحث سنجش از دور باد گفت که تصاویر رایگان از وضوح لازم برای انجام کارهای دقیق و مدیریت بحران برخوردار نیستند و دوره به روز رسانی آونها هم خیلی طولانیه و مثلاً برای تشخیص به موقع یک آتش سوزی نمیشه ازشون استفاده کرد.

      1. به نام خدا
        حامد عزیز درود

        سپاس از توضیحات خوبت

        فقط یک نکته اینکه، من در نظرم، اصراری به استفاده از داده رایگان نداشتم

        من فقط می خواستم به این نکته اشاره کنم که به نظر شما شرایط فعلی کشور به چه چیزی نیاز دارد

        نگاه لوکس به فضا داشتن و فرستادن انسان به فضا یا نگاه کاربردی داشتن و استفاده از همه امکانات بومی و خارجی برای مدیریت کلان کشور

        بحث فرستادن انسان به فضا هنوز هم پس از ۵۳ سال یک بحث ناب و تازه است که چند کشور خاص با داشتن بودجه های هنگفت آنرا دنبال می کنند و به نظر نمی رسد که فرستادن انسان به فضا بتواند مشکلی “بنیادین” و “زیر بنایی” را حل کنه

        اگرچه همین خبر فرستادن میمون به فضا از لحاظ سیاسی وزنه بسیار سنگینی برای کشور محسوب می شود که به احتمال بسیار زیاد در شروع مذاکرات ۵+۱ و نتایج آن تاثیر زیادی خواهد گذاشت

        پایدار باشید و امیدوار
        یا علی

  10. ماهان عزیز،

    دلیل اصرارت بر پیشرفته شدن ایران را نمیدانم…. اگر دیده باز کنی، هزاران دلیل موجه در اطرافت خواهی دید که تنها در پسرفت، پیشرفت کرده ایم !
    خداوندا ما را شعارزدگی افراطی، تعارف های دروغین و خود بزرگ بینی های مخرب دور بدار، که بزرگترین آفات است.

    1. طبق اعلام رئیس سازمان فضایی ایران، برای انجام این کار یک تیم ۱۰۰ نفری دو سال زحمت کشیدن و کارشون نتیجه داده پس معلومه که یک پیشرفت بوده. اگه در حوزه های دیگه عقب هستیم باید متولیان اون حوزه ها هم تلاش خودشون رو بیشتر کنن تا در کل کشور پیشرفت کنه. اگه این کار یه کار ساده بود، غربی ها این قدر اصرار نمی کردن که ایران این کارو انجام نداده!

  11. پوریای عزیز از نوشته خوبت ممنونم.
    در مورد واقعیت امر و اکتساب فناوری های لازم برای بازیابی چنین محموله سنگینی دیگه شکی برای ما وجود نداره که در کشور شدنیه. در خصوص تعیین محل فرود از شبیه سازی و سیستم های تعیین موقعیت استفاده شده که همه نتایجی نزدیک به هم رو نشون دادن و ما برای پیدا کردنش هیچ مشکلی نداشتیم. دلیل استفاده از هلی کوپتر هم اینه که محل فرود با ماشین قابل دسترسی نیست و وسط بیابونه و بهنرین وسلیه برای رسیدن به اونجا هلی کوچتره. در مورد ماسک ها باید بگم که بچه های ما جوونن و ممکنه بخوان برای ادامه تحصیل برن خارج نگران ممنوعیت هستند. با وجودی که کار ما کاملاً غیر نظامیه ولی خارجیه بالاخره یه جوری ربطش میدن به موشک های بالستیک و مسایل نظامی. بازم ممنونم حامد

    1. ممنون حامد عزیز
      یکی از بزرگترین مشکلات این پروژه – و پروژه های مشابه – مساله اطلاع رسانی است و البته قابل درکه که چرا برخی ملاحظات انجام می شود. متاسفانه تنها منبع در دسترس برای افراد بیرونی گزارش اختصاصی تلوزیون بود و در آن صحبت از قطع شدن ارتباط و جستجوی با چشم می شد که البته ممکنه از بی اطلاعی گزارشگر باشد. همین داستان این چند روزه که آیا میمون واقعا سالم برگشته یا نه نیز نشان می دهد چقدر یک اطلاع رسانی مناسب و یک گزارشگری خوب، (با رعایت همه ملاحظات مختلف) می تواند جلوی سوال ها و شک ها را بگیرد.

  12. سلام
    در نظرات دوستان چند نکته دیدم که جالبه:
    ۱٫اگر کشوری آلودگی هوا داره نباید در فضا سرمایه گذاری کنه
    ۲٫اگر کشورهای پیشتاز در حال تحقیق برای گردشگری فضایی هستند ما نباید به فکر رسیدن به اونها باشیم چون این کار کلا غلطه
    ۳٫خارجیها خیلیییی به فکر حیونها هستند. اونها نه حیوانات را به فضافرستادند نه میخورنشون نه روشون تحقیق میکنند
    ۴٫هرکاری تو این کشور میشه سیاسیه
    ۵٫به خاطر چشمان نگران میمونها همه چی تعطیل

    عزیزان خودتون هم، فکر کنید.نه همیشه مخالف بودن درسته نه همیشه موافق بودن.کسی که میخواهد همیشه مخالف یا موافق باشه حرفهای گریه داری تحویل میده. واقع بین باشین اینجا ایرانه و فقط ایرانی میتونه به سربلندی خودش کمک کنه.ما بی ایراد نیستیم و آخر پیشرفت هم نیستیم اما میخواهیم جزء سروران دنیا باشیم نه نوکرها.

  13. عجب این میمونه انگار بعد از فرود امدن خیلی خوشگلتر وتر و تمیز تر از قبلش شده بود انگار تو عکسا!

    من به شخصه ترجیح میدم کشورم توان این رو داشته باشه که یک دوچرخه با کیفیت و تمیز طراحی کنه و بسازه فتح فضا پیشکش.

    تمام زیرساختهامون نابوده چسبیدیم به ۴ تا چیز دهن پر کن برای نمایش دادن…

    1. ساخت دوپرخه در ایران از دهه ۷۰ شمسی شروع شده و الان حتی در قم دوچرخه برقی هم میسازند.
      ساخت دوچرخه خیلی خوبه ولی از نظر تکنولوژیکی باعث ارتقاء کشور نمیشه ولی پروژه های فضایی دستاورد و رسوب دانشی دارند که میتونه در حوزه های دیگه وارد بشه و خیلی از بخش های علمی و تحقیقاتی رو جهت دهی کنه.

    1. ۱- ارسال موجود زنده به فضا در راستای برنامه ایران برای اعزام فضانورد انجام شده و ربطی به افزایش قیمتها نداره. این جای امیدواریه که در شرایط اقتصادی فعلی بودجه پروژه های تحقیقاتی قطع نشده. حداقل میتونیم تو دنیا سرمونو بالا بگیریم.
      ۲- این میمون نمرده و زندهبه زمین بازگشته. این کار اونقدر از نظر فنّی سخته که فقط ۶ کشور تونستن این کارو بکنن که چین، فرانسه و آرژانیتن از روسیه و آمریکا کمک گرفتن. ایران سومین کشوریه که به طور مستقل همچین کاری کرده. انصاف نیست که خودمونو زیر سوال ببریم.

  14. سلام
    باز هم سر و کلّه من و سوال‌های تموم نشدنیم پیدا شد 🙂

    ۱-توی جمله پایین منظورتون اینه که موتور، پرّه و محموله، از اجزای موشک نیستن یا این که اجزای موشک فقط همین چند تا نیستن؟
    «کجای دنیا وقتی موشکی پرتاب می شود تنها گزارشگری که به صورت اختصاصی در محل حضور دارد صحبت از ۴ بخش موشک می کند و موتور، پره ها و سکوی پرتاب و محموله را اجزای مو شک نام می برد؟»

    ۲-از یک طرف شاهد به زمین نشوندن پهپادهای امریکا و پیشرفت در زمینه فضایی و مواردی این چنینی را داریم و از طرف دیگه اظهار نظرهای غیر واقعی و غیر علمی بعضی از مسولان را ؛ مثل حرف‌هایی که در مورد توانایی‌های بعضی از ماهواره‌های داخلی زده میشه و به قول خودتون انگار هر کدوم از این ماهواره‌ها می‌تونه وظیفه تمام انواع ماهواره‌ها را انجام بده، یاحرف‌های وزیر دفاع در مورد ساخت وسایلی که باهاشون میشه ایستگاه فضایی را رصد کرد و موارد مشابه بسیار دیگه.
    از نظر شما کدوم یکی را باید باور کنیم؟چه طور مسولان و خبرنگارها حرف‌های نه چندان علمی میزنن اما طراحان و مهندسان و … میمون می‌فرستن فضا؟آیا این مسولان صرفا یک مقام تشریفاتی هستن و برنامه‌ریزی‌ها و کارها و سایر موارد را افراد دیگه انجام میدن؟

    1. سلام
      درباره سوال اول منظور من به نوع گزارش است. دقت کنید در این قطعه ما در حال گزارش رویداد مهمی هستیم که برای اولین بار یک کشوری موجود زنده به مدار می فرسته و بر می گردونه. لحظه پرتاب شما به عنوان مخاطب انتظار دارید چه چیزی را بشنوید: اطلاعات داده شده شاید درست باشد اما به جای خودش نیست. طبیعی است که هر موشکی سکوی پرتاب ، محموله ،موتور ، پره ، سیستم مخابراتی و مکان یابی و ایستگاه زمینی داره اما عین همین جمله را می توانید بدون تغییر چه در هنگام پرتاب آپولو و چه در هنگام پرتاب موشک های ضد موشک بگویید. شما به عنوان مخاطب انتظار دارید چه چیزی بشنوید؟ مثلا شاید چیزی شبیه به این که :«هم اکنون کاوشگر ۵ به همراه محموله پیشگام ، از سکوی پرتاب به ُآستانه فضا پرتاب شد، این موشک در مثلا ۱۲ دقیقه دیگر مرز فضا را پشت سر خواهد گذاشت، و مدت m ثانیه یا دقیقه را در ارتفاعی بالاتر از ۱۱۰ کیلومتری زمین سپری خواهد کرد و شرایط بی وزنی بر محموله اعمال می شود. محموله این پرتابه در این لحظات شتابی معادل n جی را تحمل می کند و انتظار داریم مثلا ۲۰ دقیقه دیگر بحش محفظه مرحله بازگشت را آغاز کند و حدود این قدر دقیقه دیگر چتر نجات برای فرود محموله باز شود»
      هیچ کدام از اطلاعات بالا محرمانه و مخفی نیست. اما تصویری واقعی از اتفاق را ارایه می دهد.
      شاید به نظر مقایسه خنده داری باشد اما این گونه گزارش مثل این است که گزارشگر فینال جام جهانی فوتبال به جای معرفی بازیکنان، مربی و خبرهای مربوط به تیم به شما بگوید:«در هر بازی فوتبال از یک زمین مستطیلی ،۲ دروازه ، دو تیم و یک توپ استفاده می شود»

      1. سلام مجدد و البته با تاخیر

        آیا این حرف یک گزاره کلی هست یا با فرض این که مخاطب اطلاعات لازم را در این مورد داره؟(مثلا در پرتاب‌های نخستین، این اطلاعات توسط رسانه‌ها یا گزارش‌های صدا و سیما در اختیار اون قرار گرفته)

        یک نکته دیگه که به نظرم رسید(البته جسارت من را ببخشایید):
        استفاده از عبارت «کجای دنیا» از نظر من غیر حرفه‌ای هست چون کسی که این حرف را می‌زنه باید تمام اتفاقاتی که از زمان آغاز موضوع مورد بحث رخ داده را تا همین امروز و در تمام کشورهای جهان بدونه.حالا اگه من ادعا کنم در هند یا کره شمالی یا کره جنوبی یا حتی شوروی این کارهایی را که شما گفتید، انجام دادن، شما می‌تونید اشتباه بودن این ادعا را نشون بدید؟

        «کجای دنیا وقتی موشکی پرتاب می شود تنها گزارشگری که به صورت اختصاصی در محل حضور دارد صحبت از ۴ بخش موشک می کند و موتور، پره ها و سکوی پرتاب و محموله را اجزای مو شک نام می برد؟ کجای دنیا قبل از اینکه محفظه را بازیابی کنند اول شروع به جشن گرفتن و تبریک گفتن می کنند.»

        1. سلام
          در مورد ۱- اشکالی ندارد که این اطلاعات داده شود اما نحوه و مکان ارایه داده ها بخشی از روایت گزارش است و باید در جای درستی استفاده شود.
          ۲- درباره بخش دوم استفاده از چنین عبارتی به نوع رسانه بر می گردد فضای وب سایت و وبلاگ شخصی فضایی نرم تر نسبت به رسانه های رسمی دارند و برای همین امکان طنین دادن به صدای ضخصی نویشنده در آن از نظر من اشکالی ندارد اما در این مورد به خصوص و در دو موردی که از این کلمه استفاده کردم با همین اطمینان صحبت می کنم. به دلیل حوزه کاریم تاریخ رویدادهای فضایی و گزارش های آنها را بررسی کرده ام و حتی در کره شمالی و چین و شوروی این نوع اطلاع رسانی بی سابقه بوده است. این به معنی اطلاع رسانی درست آنها نیست مساله این است که اگر می خواهید گزارشی تبلیغی درست کنید باید این کار را حرفه ای انجام دهید. بحث بر سر روش های ارایه شده در آن گزارش است و بله معتقدم هیج کجای دنیا چنین چیزی سابقه نداشته است. (حداقل در این مورد می توان به گزارش های منتشر شده از سوی ۵ کشور دیگری که این کار را انجام داده اند مراجعه کرد).

  15. با سلام به همه دوستان
    چه اونایی که مخالفند چه انویایی که موافقند
    راستش استاد من در یکی از دانشگاههای انگلیس درس میخواند تعریف می کرد برای تحلیل تنش یک سازه می بایست از نرم افزاری به نام Ansys باید استفاده می کردم می گفت وقتی رفتم به کتابخانه و تقاضای این نرم افزار را دادم با احترام فراوان گفت این نرم افزار نمی تواند در اختیار دانشجوی ایرانی قرار گیرد
    این حرف مال زمانی است که هنوز حرفی از تحریم و این جور حرفها نبود

    کاری به نظراتتون ندارم فقط همینو بگم که هیچوقت دایه مهربانتر از مادر نخواهد شد ما باید حتی شده با به قول برخی از دوستان مضحکه و مسخره و نمیدونم کارسیاسی
    نمیدونم بابا دیگه مدار ۱۱۰ کیلومتری هم شد فضا نوردی
    میخوام اینو بگم ما باید خودمون کار کنیم
    خودمون بخواهیم
    خودمون شروع کنیم
    خودمون این جو را درست کنیم
    نگاهی به برهوت اطرافمان کنید عراق افغانستان و حالا سوریه
    واقعا اینا ۲۰۰ سال از دنیای ما ایرانیها عقب افتادند چه رسد به دنیای صنعتی امروز که ماخودمون شاید عقب باشیم
    لذا دوستان باید جان به جای ایران نهاد و گرنه هیچ کس سرش واسه ما درد نمیکنه
    در ضمن واقعا این عزیزان زحمت می کشند همین بچه هایی مثل خود ما هستند که کل عمرشان یک صدم یک سال آقای کریمی و مجیدی فونبالیست حقوق نمی گیرند
    پس اگر حتی دین نداریم کمی انصاف به از خراب کردن کار دیگران است
    امیدوارم همه تان پاینده باشید و سربلند

دیدگاهتان را بنویسید

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.