سرانجام زمان نوروز است. زمان وفای عهد طبیعت. زمان دیدن اجر صبری که در یلدا روا داشتیم و زمان زنده شدن و نو شدن. زمان بیرون آمدن از جهان مردگان و سر زدن به جهان زندگان. اگر هیچ در تاریخمان نبود جز همین که در چنین روز و زمانی سال نو می کنیم، به پشتوانه آن می توانستیم و می توانیم کارها کنیم کارستان.
بهار می آید و امید که در سالی که می آورد، حالمان و حال جهان به شود. غم هایمان کمتر و شادیمان افزون تر باشد، سلامت تر باشیم. مهربان تر و خردمندتر شویم و سال که به پایان می رسد، بیشتر از امروز کنار هم باشیم و اسیران و محصوران و دوران دور هم گرد آیند.
امید که بهار جهان ما تازه کند و برای همه و به خصوص برای مردم سرزمینمان خبر آور روزهای بهتر باشد و امید که در این سال بسازیم و از داد باشیم شاد:
که ایران چو باغیست خرم بهار
شکفته همیشه گل کامکار
اگر بفکنی خیره دیوار باغ
چه باغ و چه دشت و چه دریا، چه راغ
نگر تا تو دیوار او نفکنی
دل و پشت ایرانیان نشکنی
سلام
آقای ناظمی اگر واقعا خودتون هستید می خواستم ازتون خواهش کنم اگر اطلاعی از اقای صفاریان پور و برنامه هاشون دارید به ما بگید
برنامه آسمان شب که عاشقش بودم با اجرایی که خیلی دلم براش تنگ شده و با تیتراژ خاطره انگیزش دیگه پخش نمیشه
اطلاع پیدا کردم که یک برنامه دیگه به نام راه شیری به صورت اینترنتی تهیه کردن که خیلی دیر متوجه شدم و سایتش باز نمیشه
اگر راه ارتباطی با اقای صفاریان پور، سایت شخصی یا صفحه شخصی از ایشون دارید به ما بگین
تشکر
سوال فلسفی سختیه که من خودم هستم یا نه؟ اما درباره آقای صفاریان ایشان تا جایی که خبر دارم در حال بررسی آغاز دوباره آسمان شب است – فعلا فقط بررسی – اما پیش از آن محصول جدیدی از ایشان را خواهید دید. این برنامه به نام کپسول یکی از بخش های پروژه راز است که از چند هفته دیگر پخش اینترنتی آن آغاز می شود.
سلام
خیلی خیلی خیلی ازتون ممنونم
نمیدونید که چقدر خوشحالم کردید
چون لحظه ی تحویل سال رو خیلی دوست دارم اینجا نظرم رو فرستادم و از پاسختون ممنونم
شاد و موفق باشید