در پی موج گستردهای از استعفاهای داوطلبانه در ناسا، نزدیک به چهارهزار از کارکنان این سازمان، از جمله کارکنان ارشد و متخصص، در قالب برنامهای موسوم به «استعفای معوق» (Deferred Resignation Program) یا DRP تصمیم گرفتهاند ناسا را ترک کنند. این اتفاق، که بخشی از طرح کاهش نیروی دولت فدرال است، نگرانیهای جدی درباره از دست رفتن سرمایه انسانی و دانش فنی سازمان به بار آورده است.
روایت ماجرا
در مرحله نخست DRP، حدود ۸۷۰ نفر (معادل ۴.۸٪ از نیروی کار ناسا) شرکت کردند و سپس در دور دوم که شامل گزینههای بازنشستگی زودهنگام (VERA) و پرداختهای جدا شدن داوطلبانه (VSIP) بود، حدود ۳۰۰۰ نفر دیگر نیز اعلام خروج کردند. با احتساب حدود ۵۰۰ نفر خروج طبیعی، شمار کارکنان ناسا از نزدیک به ۱۸ هزار نفر به حدود ۱۴ هزار نفر کاهش خواهد یافت .
این کاهش، تقریباً ۲۰٪ از نیروی انسانی را شامل میشود و اگر طرحهای اصلی بودجه سال مالی ۲۰۲۶ اجرایی شوند، ممکن است شمار کارکنان ناسا به سطحی حدود ۱۱٬۸۵۳ نفر برسد .
DRP چیست و چگونه عمل میکند؟
برنامه «استعفای معوق» پیشنهادی از سوی اداره مدیریت پرسنل آمریکا (OPM) به شکل ایمیلی با عنوان «Fork in the Road» در ژانویه ۲۰۲۵ برای تمامی کارکنان دولت ارسال شد. کسانی که این گزینه را انتخاب کنند، تا پایان دوره معوقه (معمولاً تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵) در وضعیت «مرخصی اداری با حقوق کامل» باقی میمانند، بدون نیاز به انجام وظایف کاری، حقوق و مزایای کامل دریافت میکنند و این مدت، بهعنوان سابقه خدمت برای محاسبه حقوق بازنشستگی لحاظ میشود آنها حتی امکان ادامه پرداخت برای طرح بازنشستگی (TSP)، وام، بیمه و تسهیلات مرخصی را حفظ میکنند .
علاوه بر این، بسیاری از کارکنان ناسا در سایهی عدم قطعیت بودجهای سالهای آینده، نگرانی از اخراجهای احتمالی بدون مزایا، و ابهام در چشمانداز علمی و مدیریتی ناسا، ترجیح دادهاند که برنامه استعفای معوق را بهعنوان راهی کمهزینهتر و کنترلشدهتر برای خروج از سازمان انتخاب کنند؛ راهی که به آنان فرصت برنامهریزی برای آینده، حفظ مزایا و حفظ کرامت حرفهای را میدهد.
پیامدها و نگرانیها
دکتر جان گرنزشفیلد، فضانورد سابق هابل، درباره خروج این متخصصان گفته است: «افرادی که پیشنهاد خروج زودهنگام را پذیرفتهاند، معمولاً باتجربهترین و آگاهترین افراد سازماناند.» این وضعیت باعث نگرانی درباره کاهش جدی توان عملیاتی ناسا شده است.
در اعتراض به این وضعیت، تعداد فراوانی از کارکنان فعلی و سابق ناسا نامهای با عنوان «اعلامیه وویجر» (The Voyager Declaration) منتشر کردند. این نامه با امضای حدود ۲۸۷ نفر، از جمله ۱۳۱ نفر امضاکننده رسمی و ۱۵۶ نفر پنهاننام، به مدیر موقت ناسا، شان دافی، ارسال شد.
در این «اعلامیه» آمده است: «هزاران کارمند رسمی ناسا یا اخراج شدهاند، یا استعفا دادهاند، یا زودتر از موعد بازنشسته شدهاند، و این خروج، دانشی بیبدیل و تخصصی را با خود برده است که برای انجام مأموریتهای ناسا حیاتی بود.» همچنین هشدار داده شده است که «فرایندهای تغییرات سریع و بیدلیل که در شش ماه گذشته رخ داده، مأموریت ما را تضعیف کرده است و آثار فاجعهآمیز بر نیروی کار ناسا گذاشته است»
یکی از نکات برجسته این نامه، انتقاد از تغییرات پیشنهادی در سیستم «اختیار فنی» (Technical Authority) است: «فرهنگ سکوت سازمانی که در شش ماهه اخیر ترویج شده، گامی خطرناک و برخلاف درسهای حادثه کلمبیا است. اصلاحات پیشنهادی نباید بهخاطر کاهش بودجه باشد، بلکه باید صرفاً در راستای حفظ ایمنی انجام شود.»
آنها همچنین تأکید کردهاند که بستن مأموریتهایی که پیشتر از سوی کنگره تصویب مالی شدهاند، «یک نقصان دائمی در توانایی آمریکا هم در فضا و هم روی زمین» ایجاد میکند؛ زیرا فضاپیماهایی که غیرفعال شوند، دیگر قابل روشنشدن نیستند و لغو مأموریتهای در حال توسعه، نسل بعدی مشاهدات مهم علمی را به خطر میاندازد
ترجمه بیانیه وویجر
بیانیه وویجر
جناب مدیر موقت دافی،
با توجه به انتصاب اخیر شما بهعنوان مدیر موقت ناسا، ما توجه شما را به سیاستهای اخیر جلب میکنیم که منابع عمومی را هدر داده یا میدهند، ایمنی انسانها را به خطر میاندازند، امنیت ملی را تضعیف میکنند و مأموریت اصلی ناسا را زیر سؤال میبرند. ما، امضاکنندگان این نامه، با این سیاستها مخالفیم و این نگرانیها را مطرح میکنیم زیرا عمیقاً به اهمیت مأموریت ناسا اعتقاد داریم و متعهد به حفظ آن هستیم. تغییرات عمده برنامهریزی در ناسا باید بهصورت استراتژیک اجرا شوند تا ریسکها بهدقت مدیریت شوند. اما در شش ماه گذشته، تغییرات سریع و غیرضروری باعث تضعیف مأموریت ما و ایجاد تأثیرات فاجعهبار بر نیروی کار ناسا شدهاند. ما احساس وظیفه میکنیم که وقتی رهبری ما اولویت را به انگیزههای سیاسی بهجای ایمنی انسان، پیشرفت علمی و استفاده کارآمد از منابع عمومی میدهد، سخن بگوییم. این کاهشها خودسرانه بوده و برخلاف قوانین تخصیص بودجه کنگره اجرا شدهاند. پیامدهای این اقدامات برای آژانس و کشور وخیم است.
تعهد مشترک ما به نظرات مخالف
ما به دیدگاههای مخالف طبق دستورالعمل سیاست ناسا 1000.0C متعهد هستیم: ناسا از بحث کامل و باز در مورد مسائل مختلف (مانند برنامهریزی، نهادی) از جمله دیدگاههای متفاوت و متضاد حمایت میکند. دیدگاههای متنوع باید در محیطی با صداقت و اعتماد پرورش یافته و مورد احترام قرار گیرند، بدون سرکوب یا تلافی. (NPD 1000.0C، بخش 3.5.5) کارکنان سراسر آژانس نگرانیهایی را در مورد اقدامات اخیر به رهبری ناسا مطرح کردهاند، اما همچنان تحت فشار برای اجرای اقدامات زیانبار هستیم. ما تصمیم گرفتیم مستقیماً به شما بنویسیم زیرا: (1) بهعنوان مدیر موقت، شما آخرین حلقه در زنجیره مقام فنی هستید، و (2) مسائل مطرحشده در سطح کل آژانس هستند، نه مختص یک پروژه خاص. طبق تعریف در الزامات رویهای ناسا 7120.5F، مخالفت رسمی عبارت است از «اختلاف اساسی با یک تصمیم یا اقدام که فرد معتقد است به نفع ناسا نیست و از اهمیت کافی برخوردار است که بررسی و تصمیمگیری بهموقع توسط مدیریت سطح بالاتر را ایجاب میکند.» این سند مخالفت رسمی ما را تشکیل میدهد.
نگرانیهای ما
جناب مدیر موقت دافی، ما از شما میخواهیم که کاهشهای زیانبار پیشنهادی این دولت را اجرا نکنید، زیرا این اقدامات به نفع ناسا نیستند. ما مایل به حفظ مأموریت حیاتی ناسا هستیم که توسط کنگره مجاز و تأمین بودجه شده است. ما مشتاق همکاری با شما و تمام رهبران ناسا برای ادامه این مأموریت هستیم: «کاوش ناشناختهها در هوا و فضا، نوآوری به نفع بشریت، و الهامبخشی به جهان از طریق اکتشاف.» ما با تغییراتی در ظرفیتهای مقام فنی ناسا که ناشی از هر چیزی غیر از ایمنی و تضمین مأموریت باشد، مخالفیم. فرهنگ سکوت سازمانی که در شش ماه گذشته در ناسا ترویج شده، گامی خطرناک به دور از درسهای آموختهشده پس از فاجعه کلمبیا است. تغییرات در سیستم مقام فنی، همانطور که در جلسه عمومی ناسا در 25 ژوئن پیشنهاد شد، تنها باید در راستای بهبود ایمنی انجام شوند، نه به انتظار کاهشهای بودجهای آینده. ما با خاتمه دادن به مأموریتهایی که کنگره برای آنها بودجه تخصیص داده مخالفیم، زیرا این امر به معنای از دست دادن دائمی قابلیتهای ایالات متحده در فضا و زمین است.
پس از غیرفعال شدن فضاپیماهای عملیاتی، نمیتوان آنها را دوباره فعال کرد.
علاوه بر این، لغو مأموریتهای در حال توسعه، نسل بعدی مشاهدات حیاتی را تهدید میکند. ما با کاهشهای بیرویه در تحقیقات علمی و هوانوردی ناسا مخالفیم، زیرا این امر مردم آمریکا را از خیر عمومی منحصربهفردی که ناسا ارائه میدهد محروم میکند. تحقیقات پایه در علوم فضایی، هوانوردی و نظارت بر زمین وظایف ذاتاً دولتی هستند که بخش خصوصی نمیتواند و نخواهد توانست آنها را بر عهده بگیرد. علاوه بر این، ناسا تقریباً سه برابر سرمایهگذاری در فعالیتهای اقتصادی بازده دارد و با اطمینان از پیشرو بودن ایالات متحده در علم و فناوری، از امنیت ملی حمایت میکند. ما با کاهش غیراستراتژیک نیروی انسانی ناسا مخالفیم، زیرا این امر مأموریت اصلی ناسا را به خطر میاندازد. هزاران کارمند دولتی ناسا اخراج شدهاند، استعفا دادهاند یا زودتر بازنشسته شدهاند و دانش تخصصی و غیرقابلجایگزین حیاتی برای اجرای مأموریت ناسا را با خود بردهاند. ما با لغو مشارکت ناسا در مأموریتهای بینالمللی مخالفیم، زیرا این امر به معنای ترک متحدان آمریکا است. تاکنون 55 کشور به توافقهای آرتمیس پیوستهاند و قطع حمایت از مأموریتها با شرکای دیرینه ما در آژانس فضایی اروپا (ESA)، آژانس فضایی کانادا (CSA)، آژانس اکتشاف هوافضای ژاپن (JAXA) و دیگران، توانایی ناسا برای رهبری آینده اکتشاف فضایی را تهدید میکند. ما با خاتمه دادن به قراردادها و کمکهزینههای ناسا به دلایل غیرمرتبط با عملکرد مخالفیم، زیرا این امر اقتصاد ایالتها و محلی در سراسر کشور را تضعیف میکند. فسخ خودسرانه قراردادها و کمکهزینهها تعداد مشاغل بخش خصوصی مرتبط با اقتصاد فضایی را کاهش میدهد و با نادیده گرفتن فرآیندهای رقابتی انتخاب کمکهزینه، کارآفرینی خصوصی را دلسرد میکند. ما با حذف برنامههای توسعه و حمایت از نیروی کار ناسا مخالفیم، زیرا این امر توانایی آژانس برای نوآوری به نفع بشریت را تضعیف میکند. کاهشهایی که در برنامههای تنوع، برابری، شمول و دسترسی اجرا شدهاند، مستقیماً با ارزش اصلی ناسا یعنی شمول در تضاد هستند. حذف دفتر تعامل با STEM ضربهای حیاتی به نیروی کار آینده اقتصاد فضایی کشور وارد خواهد کرد.
ما که هستیم
امضاکنندگان این نامه کارکنان فعلی و سابق ناسا از هر مرکز و اداره مأموریت ناسا هستند. علاوه بر امضاکنندگان شناساییشده، ما امضاکنندگان ناشناسی را نیز شامل میشویم که نگرانیهای ما را دارند اما به دلیل فرهنگ ترس از تلافی که توسط این دولت پرورش یافته، ترجیح دادهاند شناسایی نشوند. ما بهعنوان گروهی از افراد با ملیتها، نژادها، تواناییها، گرایشهای جنسی و هویتهای جنسیتی متنوع، در حمایت از ارزشهای اصلی ناسا یعنی ایمنی، صداقت، کار تیمی، برتری و شمول متحد هستیم. ما در همبستگی با همکارانمان در NIH و EPA که بیانیههای مشابهی در مورد اقدامات دولت در آژانسهای مربوطه خود منتشر کردهاند، ایستادهایم. ما این نامه را به گاس گریسوم، اد وایت، راجر چافی، دیک اسکوبی، مایکل جی. اسمیت، رونالد مکنایر، الیسون اونیزوکا، جودیت رزنیک، گرگوری جارویس، کریستا مکاولیف، ریک هازبند، ویلی مککول، مایکل اندرسون، کالپانا چاولا، دیوید براون، لورل کلارک و ایلان رامون تقدیم میکنیم. میراث آنها زیربنای هر گفتوگویی در مورد تعهد مشترک ما به ایمنی و نظرات مخالف در ناسا است.
چشمانداز آینده
در شرایطی که برنامههایی مانند آرتمیس (بازگشت به ماه) و مأموریتهای مریخی در افق قرار دارند و صنعت فضایی آمریکا با فناوریهای هوش مصنوعی و نیاز به تداوم همکاری بینالمللی مواجه است، تخلیه مغزها و از دست رفتن دانش تخصصی میتواند برنامههای بلندمدت را بهشدت تهدید کند. این یک چالش جدی است برای دولت، مردم و ناظران علم و فناوری آمریکا که باید پاسخ دهند آیا آمریکا میتواند بدون این سرمایه انسانی در صدر رقابت فضایی باقی بماند.
نتیجهگیری
در حالی که شاید ناسا قصد دارد خود را برای آیندهای سبکتر و چابکتر آماده کند، با تضعیف سرمایه دانشی و اختلال در مأموریتها، خطر از دست رفتن جایگاه رهبری فضایی آمریکا جدی است. نامه «اعلامیه وویجر» بهعنوان نمادی از آنچه در حال رخ دادن است، هشدار میدهد که این مسیر، اگر اصلاح نشود، تبعاتی فراتر از کاهش نیروی انسانی در پی خواهد داشت.
ko-fi.com/itnights
hamibash.com/pnazemi
