در روزهایی که باید با نگرانی به اخبار چشم بدوزی. در روزهایی که شنیدن خبری خوب به امیدی دور دست شبیه شده است. در روزهایی که سیل غم از هر سو روانه است، در روزهایی که «شادی، طفلی گم شده است» و در این «شب ها که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد»، چقدر شنیدن یک خبر خوب می تواند مرهمی بر زخم هایمان باشد.
جدایی نادر از سیمین، که در خارج از ایران با عنوان یک جدایی، به نمایش در آمد، در شامگاه امروز و در مراسمی که بسیاری از ستارگان سینمای جهان در آن حضور داشتند، برنده جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان در 69 امین مراسم اهدای جوایز گولدن گلوب، شد.
لحظاتی که مدونا پشت میکروفون قرار گرفت تا پس از خواندن نام نامزدهای این بخش، برنده امسال را اعلام کند، بسیاری از ایرانیان در همه جای جهان هیجانی شیرین را تجربه می کردند. اعلام نام ایران، یک جدایی و اصغر فرهادی شاید یکی از شیرین ترین لحظات این چند وقته بوده باشد.
البته برای اصغر فرهادی که از اولین حضور بین المللی فیلمش تا کنون جوایز بسیاری را دریافت کرده و اینک تنها یک تندیس اسکار را برای تکمیل کردن ویترین افتخاراتش کم دارد – که امیدوارم کمتر از یک ماه دیگر آن را هم به مجموعه خود اضافه نماید – شاید در یافت جایزه های معتبر به امری عادی بدل شده باشد. (برای دیدن فهرست جوایزی که این فیلم دریافت کرده است اینجا را ببینید)
اما نمی دانم خود او می داند که چقدر باعث شادی مردمی که امشب تشکرش را به آنها اختصاص داد، شده است یا نه؟
من جدایی نادر از سیمین را در تهران و در غروب روز اول فروردین امسال دیدم. اگرچه نه کارشناس سینما هستم و نه منتقد آن، اما در جایگاه یک مخاطب از آن لذت بردم. از اینکه با داستانی فکر شده روبرو بودم. از اینکه بازیگران نقش خود را به درستی بازی می کردند و اجازه نمی دادند با افراط و تفریط ، هر لحظه به جای اینکه غرق داستان شویم حواسمان به بازی آنها پرت شود. از اینکه داستان به طور منطقی قدم به قدم مانند یک داستان معمایی ساخته می شد و پیش می رفت و از اینکه کارگردان و نویسنده نخواستند به جای مخاطب تصمیم بگیرند و در نهایت از اینکه می توان فیلم جذابی ساخت که مردم ایران و جهان آن را دوست داشته باشند و در آن داستانی موفق روایت کرد که بستر روایتش، به جای اینکه نشانگر بسیاری از بیچارگی ها و فقر و سیاهی باشد ، بیشتر شبیه به ایران امروز است، حس خوش آیندی را تجربه کردم.
نقدهای هنری این فیلم باشد برای منتقدان ایرانی و بین المللی که بسیار در باره آن گفته اند و نوشته اند اما شرط انصاف نیست از آقای فرهادی به خاطر این شادی لذت بخشی که نصیبمان کرد و از اینکه نیش یک جدایی را به نوشی چنین دل انگیز بدل کرده است، تشکر نکنم. آقای فرهادی این موفقیت گوارای شما و همکارانتان باد که به حق شایسته آنید و امیدوارم با موفقیت در اسکار امسال هم موفقیت های خود را توسعه دهید و هم بر شهد این عیش بیفزایید.
به امید پیشرفت هنرمندان دیگر ایرانی در جهان.
منم به همه ی موسیقی گوش کن ها و نکن ها!گوش کردن کارهای شاهین نجفی رو پیشنهاد میکنم.شنیدن کارهای او امید رو در رگها جاری میکنه…
همچنین منتظر آلبوم جدید این هنرمند بزرگ بنام “هیچ هیچ هیچ” در روزهای اخیر باشید.
سلام استاد ، دل تمام بچه های کلاس نجوم رصدی ( استرو حیرت )براتون خیلی تنگ شده .
من هم این موفقیت را به همه ایرانیان تبریک می گویم .
به امید سینمایی بهتر و پر افتخار تر ( البته با خانه ).
سلام
من هم تبریک خودم رو به جناب فرهادی میگم.
واقعا جدایی نادر از سیمین فوق العاده بود.
ولی متاسفم که این خبر اینقدر کم بازتاب بود در رسانه های داخلی جناب فرهادی یک افتخار فقط برای خودش کسب نکرد این افتخاری برای سینماگران و سینمادوستان ایرانی بود ولی اصلا بازتاب خوبی در رسانه های داخلی نداشت
من نتونستم زنده ببینمش و ممنون از اینه خبر دادین.به شما هم تبریک
معمولا نزد ملتهای دنیا رسم است که از شنیدن چنین پیروزیهایی در صحنه بین المللی لذت ببرند و با افتخار و چشمانی پر از اشک، قلبهایشان را مالامال از شادی کنند. ایرانیان هم چنین کردند و من در همین یکی دو روز اخیر خیلی ها را دیدم که این پیروزی را با نبرد دلاورانه فوتبال ایران در مقابل استرالیا در سالهای دور و یا آن وقتها که رضازاده برای ملتش وزنه بالای سر می برد مقایسه میکردند. دیشب موقع خانه رفتن آقایی در خیابان شیرینی پخش می کرد و اصرار داشت برای هر کسی که شیرینی دریافت می کرد توضیح دهد که این به خاطر پیروزی آن جدایی با شکوه به قول تو بوده است.
دیشب و از آنجاییکه چند سالی است اصلا تلویزیون نگاه نمیکنم نفهمیدم در عالم رسانه ای ایران چه خبر است ولی امروز صبح که روزنامه ها را ورق می زدم از این همه بی تفاوتی به شادی ملی ایرانیان شوکه شدم. فقط سه یا چهار تا روزنامه به این موضوع پرداخته بودند.
آیا این روزنامه ها برای ملت ایران چاپ می شوند؟!!!
اول فقط شاد بودیم به شکرانه ی این افتخاربزرگ ولی با دیدن این وبلاگ ها و اهمیت ها شادیمان چندین برار شد.ممنون از شما که دلگرم کننده های این نسل اید و آقای فرهادی عزیز که مرز شکن صلح اند حتی با جدایی…
سلام
امیدوارم دست وسوت هایی که برای این فیلم زده می شود به خاطر پشت کردن به مبانی ومعیار های دینی ما نبوده باشه
اصغر فرهادی بچه خمینی شهر همون جایی که اون جنایت وحشتناک تجاوز رخ داد
ولی الان دیگه مردم ایران با شنیدن نام خمینی شهر به یاد شهر آدم های وحشی نمیفتند بلکه از این مردم تقدیر میکنند چون اصغر های زیاد دیگری را در خود می پروراند..