نخستین مأموریت امنیت ملی آمریکا

خلاصه داستان

در شامگاه سه‌شنبه ۱۲ اوت ۲۰۲۵، شرکت اتحاد پرتاب‌های متحد (ULA) برای نخستین‌بار موشک جدید و کاملا عملیاتی «ولکان» را در چارچوب مأموریت USSF-106 برای نیروی فضایی ایالات متحده به فضا فرستاد. این پرتاب که از سکوی ۴۱ پایگاه فضایی کیپ کاناورال انجام شد، دو ماهواره نظامی را مستقیماً به مدار زمین‌ثابت رساند. این نخستین مأموریت امنیت ملی با ولکان و صدمین پرتاب امنیت ملی در تاریخ ULA بود؛ گامی مهم در جایگزینی خانواده موشک‌های «دلتا» و «اطلس ۵».

جزییات پرتاب

موشک ۶۰ متری ولکان با دو موتور BE-4 سوخت مایع (متان-اکسیژن) و چهار بوستر سوخت جامد، ساعت ۲۰:۵۶ به وقت شرقی روشن شد و با نیروی رانش نزدیک به سه میلیون پوند از زمین برخاست. پس از حدود ۹۰ ثانیه، بوسترهای جانبی جدا شدند و سه‌ونیم دقیقه بعد نیز مرحله اول، جای خود را به مرحله دوم «سنتور» داد که با دو موتور هیدروژنی RL10C پرواز را ادامه داد.

طبق رویه معمول مأموریت‌های نظامی، پخش زنده ULA پس از روشن‌شدن موتورهای مرحله دوم متوقف شد و ادامه مأموریت در سکوت خبری انجام گرفت.

حدود یک ساعت و نیم پس از پرتاب، موتورهای جنبی بخش دوم پس از حدود یک ساعت شناوری در مدار روشن شدند تا محموله را به سوی مدار نهایی اعزام کنند. این بخش از ماموریت در پهنه وسیعی از شر کانادا و ایالات متحده د رآسمان قابل رویت بود و به شکل ابری دوار و پروانه‌ای که حاصل بازتاب نور خورشید از عملکرد پیشران‌ها بود در آسمان شب دیده شد. (تصویر زیر)

محموله‌ها و اهداف

گزارش‌ها حاکی از آن است که دو ماهواره به مدار زمین‌ثابت ارسال شدند. مدار زمین ثابت در ارتفاع حدود 35700 کیلومتری بالای خط استوا از سطح واقع است و ماهواره‌هایی که در این مدار قرار میگیرند در همان مدتی زمین را دور می‌زنند که زمین یک بار به دور خود می‌چرخد و به همین دلیل از دید ناظر زمینی همواره در یک نقطه ثابت د رآسمان دیده می‌شوند (ماننده ماهواره‌های مخابراتی).

این پدو ماهواره شامل یک ماهواره محرمانه نظامی متعلق به نیروی فضایی  ایالات متحده و یک ماهواره آزمایشی NTS-3 برای آزمودن فناوری‌های نوین ساعت‌های اتمی و سامانه‌های ناوبری مقاوم در برابر اخلال بود.

NTS-3 نخستین ماهواره آزمایشی ناوبری وزارت دفاع آمریکا از دهه ۱۹۷۰ است و از آنتن «آرایه فازی» پیشرفته‌ای بهره می‌برد که می‌تواند سیگنال‌ها را به‌طور الکترونیکی به مناطق مختلف هدایت کند. این پروژه شامل ایستگاه‌های کنترل زمینی و گیرنده‌هایی است که از طریق نرم‌افزار، به‌سرعت قابل ارتقا یا تغییر فرکانس هستند. به گفته «جوانا هینکس»، مهندس ارشد آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی، هدف این فناوری، تضمین تداوم برتری سامانه‌های موقعیت‌یابی ایمن و دقیق برای نیروهای مسلح و کاربران غیرنظامی است.

اهمیت مأموریت

این پرتاب سومین مأموریت ولکان و نخستین پرتاب «گواهی‌شده» آن برای مأموریت‌های امنیت ملی بود؛ گواهی‌ای که امکان حمل ماهواره‌های گران‌قیمت شناسایی و مخابراتی را فراهم می‌کند. ولکان با جایگزینی دلتا و اطلس ۵، به وابستگی آمریکا به موتورهای روسی RD-180 پایان می‌دهد؛ موضوعی که سال‌ها باعث فشار سیاسی بر ULA شده بود.

ولکان با طراحی ویژه برای مأموریت‌های «تزریق مستقیم به مدار زمین‌ثابت» می‌تواند محموله‌های سنگین را بدون نیاز به موتورهای ماهواره برای بالا رفتن به مدار نهایی برساند؛ این امر هم دقت را افزایش می‌دهد و هم عمر کاری ماهواره را حفظ می‌کند. «توری برونو»، مدیرعامل ULA، تأکید کرد که داشتن یک مرحله اول تک‌هسته‌ای با کارایی بالا، هم اقتصادی‌تر و هم ساده‌تر از پرتابگرهای سه‌هسته‌ای است که باید همه بخش‌هایشان را مصرف کنند.

رقابت فضایی و آینده ولکان

با وجود این موفقیت، بازار پرتاب‌های فضایی همچنان تحت سلطه اسپیس‌اکس است که تنها در سال جاری ۹۷ پرتاب فالکن ۹ انجام داده است. با این حال، ولکان با ترکیب موتورهای BE-4 ساخت بلو اوریجین و مرحله دوم قدرتمند سنتور، به‌طور خاص برای مدارهای دشوار و مأموریت‌های دولتی طراحی شده است.

ULA قصد دارد در سال ۲۰۲۵، ۹ پرتاب انجام دهد و تا پایان سال به نرخ دو پرتاب در ماه برسد. هدف برای ۲۰۲۶، افزایش این رقم به ۲۰ تا ۲۵ پرتاب است؛ نشانه‌ای از تلاش شرکت برای بازیابی سهم بازار و تثبیت جایگاه خود در مأموریت‌های امنیتی و علمی پیچیده.